Een triest bericht van Monique L.: Vrijdag 13 augustus hebben we onze whippet Wanda terug gevonden. Ze dreef in de sloot en was al half vergaan maar was nog goed te herkennen. Waarschijnlijk heeft ze een maand in het water gelegen. WY-redactie: heel veel sterkte met dit tragische verlies van jullie Wanda.
Bericht met foto's van Sandy: Donnaatje is op donderdag 5 augustus om 16.00 over de Regenboogbrug gegaan.... Het verdriet is diep. Voor onze Donna, als Flodder geboren, hebben wij de laatste moeilijkste beslissing moeten nemen. Het ging niet meer, ze was op. Onze eerste whippet , de leider van onze roedel is 14 jaar en 7 maanden geworden. Ze heeft ons zoveel gegeven.Het gemis en de leegte is groot. Rust zacht lief omaatje van ons. http://eenwhippetroedel.blogspot.com/ WY-redactie wenst Sandy, Wim en Vincent én Donna's roedel veel sterkte met dit verlies.
Bericht van Monique: De Amerikaanse Multi Ch. Multi BIS Sportingfields Jazz Fest “Rory” is afge- lopen week (26 juni) overleden. Deze reu is in diverse bloedlijnen in Europa terug te vinden (met name via zijn zoons Lorricbrook Bandleader en Rivarco Classic Jazz). Hij is in meerdere opzichten van toegevoegde waarde geweest in de fokkerij: een showkwa- liteit die past in de diverse whippetstandaarden die er wereldwijd zijn en die zich ook doorgaf in diverse van zijn kinderen, spectaculair gangwerk, een lure courser van nog net niet 51 cm. hoog en kennelijk gezegend met een prima gezondheid want hij zou in augustus 16 zijn geworden. Op TWA staan vele foto’s van hem (even doorklikken op het pijltje): Zie http://thewhippetarchives. net/details.php?id=19
Triest bericht met foto van Yvonne: Solo zijn grote slaapvriend Teddy is er niet meer. Gisteren hebben Solo en Caelen afscheid moeten nemen van hun vriend Teddy, die ik heb laten inslapen. Zijn slaapvriendje is voor eeuwig aan het slapen. Zowel in huis als tijdens de wandeling zaten zowel Solo als Caelen op hun vriend te wachten en dat is moeilijk om te zien maar tegelijk ook mooi. Deze foto laat zien dat Solo veel van Teddy heeft geleerd, het werken was voor Teddy alles, het zwemmen wat Solo zo leuk vind, het bommetje doen in het water, heeft hij van Teddy. Je krijgt ze als een pupje in je handen en wat ben je dan blij. Daarbij hebben we dan de verantwoording om te proberen ze een goed leven te geven. Maar er komt ook weer een tijd dat we afscheid van ze moeten nemen, en wat is het dan moeilijk om die beslissing te moeten maken. WY-redactie: heel veel sterkte met het verlies van je lieve Teddy.
Bericht met foto van Maria en Cobus: Beste allemaal, afgelopen woensdagmiddag om ± 15.15 uur hebben we onze Carta, Chuck and Chummy's Carta, laten inslapen. Zondag 4 april heeft hij een ernstige beroerte gehad en na enkele dagen was de prognose erg slecht, zodat we deze beslissing hebben genomen. We missen hem heel erg, maar denken veel terug aan de fijne jaren, die hij bij ons mocht zijn. Hij is 14 jaar geworden. WY-redactie: veel sterkte met dit verlies, toch nog on- verwacht. Wat zal het moeilijk zijn, en stil. Elly: Carta was een beetje familie; een zoon van Boogie, Ballyhara's Bugatti, en een kleinzoon van Claartje, Lara 20e of Lord Mayor's Home. Ik zie jullie nog, met jullie dochters, dolgelukkig naar huis gaan met Boogie. Het zijn mooie jaren geweest, koester de herinneringen.
Bericht met foto van Katja: Nederlands Kampioen BOHEM AMERICAN GIGOLO Nederlands Veteranen Kampioen "Mike" 26-05-1996 - 06-04-2010 Hij was de eerste Amerikaans gefokte whippet die Nederlands Kampioen is geworden en de eerste whippet die de Neder- landse Veteranen titel behaalde. Vele van zijn kinderen wer- den kampioen op show en coursing, en erfden zijn fijne karakter. Dat alles was hij voor de buitenwereld, maar voor ons was hij vooral een geweldige lieve en stabiele hond. Een echte gent- lemen, het soort hond met een grote “will to please” en altijd vriendelijk. Hij was alles wat we maar konden wensen in een whippet. Bijna 14 jaar lang heeft hij op ons levenspad mee mogen lopen, hebben we lief en leed gedeeld, samen de halve wereld bereisd en genoten van elkaars gezelschap. Hij was op, en om onnodig lijden te voorkomen hebben we de zware be- slissing moeten nemen om hem te laten gaan.
Hij laat een grote leegte na… Rust zacht lieve Mike
Bericht met foto van Mythago whippets: Goedemorgen Elly, Een treurig bericht uit Sprang Capelle: afgelopen donderdag is Renzo, Mythago's Didjeridu, ingeslapen. Groeten Martine en Egbert De WY-redactie wenst Martine en Egbert en hun gezin veel sterkte met het verlies van Renzo, zo te lezen was Renzo een kanjer.
Sad report by Sunny and Steffen, www.kennel-time-for.de: Time for a sad good-bye. We are very sad to announce that Ch. Silkstone Secret Gold is not with us anymore. We had to let him go after he was poisoned by rat poison. Damon was the english gentleman in the ring, he was a stud dog, who impressed his girls in a stormy way and until his last days he was a joyous and happy boy at home. Good bye, english man - thank you for every moment! Steffen Brandt & Susan Eppenstein-Kiack Time for Whippets www.kennel-time-for.de WY-redactie: wir sind im Gedanken bei euch.
Bericht met foto van Lazarus Whippets: six years already passed On the 12th of September 2003, shortly before his 18th birthday, Alek ( Ch. Alvaro Andzi Chatka ) passed away. (20.09.1985 was born). Our first whippet. Alek, we would like to thank you for teaching us how to love whippets and how wonderful it is to be loved by whippets. Kasia & Wojtek Lazar, www.lazarus-whippet.net
Bericht met foto van Bert en Femia: gisteren donderdag 3 september 2009, hebben we er voor gekozen Djati (Mythago's Campari) in te laten slapen. Haar geest was nog sterk en helder, maar haar lichaampje was op.
Bijdrage van Claudine en Jee-Bee's Familie - Beileid zu so schnellen Tod Rita's Mutter am 11. August. Wir wünschen Dir viel Kraft für die vielen schweren Stunden... (Rita Vanhaeren "Song Sung Blue Whippets" owner Mike - Vater Wurf 2006 und Timmy Vater - Wurf 2007 & 2008 bei den Jee-Bee's) Chère Rita, C'est avec une immense tristesse que nous avons appris le décès de ta maman. Accepte ce petit mot comme gage de notre affection et de notre soutien dans ces moments difficiles. Si tu as besoin de nous, sache que nous sommes là. Affectueusement, Claudine, Les Jean-Christophe, Marianne, Christiane, Eva, Ruth, Jutta et Toute la famille JEE-BEE'S
WY-redactie: het afscheid van Jennifer Gielisse zal gehouden worden op dinsdag 18 augustus om 15.00 uur in crematorium "Terneuzen", Bellamystraat 28c te Terneuzen.
Bloemen zijn welkom: Jennifer hield van witte en rode bloemen.
Triest bericht van Jacqueline: Dinsdagavond is Jennifer Gielisse overleden. Ze heeft de strijd moeten opgeven. De uitvaart is maandag. WY-redactie wenst de familie heel veel sterkte
Say goodbye to A-HA: Was a dog around class, lived around class and walked away around class. A-Ha Lazarus, DOB 28.04.1993 died 28.04.2009. Kasia i Wojtek Lazar & Lazarus whippets
Triest bericht van Bart: Vandaag is Jamie, Internationaal Kampioen Boxing Helena's Epos Pente overleden. Jamie brak zijn nek tijdens zijn favoriete bezighied, het jagen achter een konijn. De laaggespannen draad had hij niet gezien en dat is hem fataal geworden. Drie jaar is Jamie bij ons geweest, veel te weinig, maar hij heeft wel alles uit zijn leven gehaald op die drie jaar wat er uit te halen viel. Iedere dag heeft hij gerend, gezwommen, gejaagd..... Toch is mijn verdriet immens, en kan ik het nog steeds niet goed geloven. bye WY-redactie: hier zijn wij even helemaal stil van. Sterkte Bart
LinkTip van Wim: klik hier Hondenautoriteit Ragel Page Elliott is op 96-jarige leeftijd overleden. De Amerikaanse werd bekend door haar toongevende boek 'Dogsteps', over anatomie en gangwerk bij honden, dat bij enorm veel kynologen wereldwijd in de kast staat.
Samoems ShowTime, geboren 24 april 1989. Fokker Tim F. Teillers. vader: Samoems Stroker Ace, moeder: kamp. Samoems Sudden Glory Na het zien van de honden van dhr. Teillers op diverse shows wilden wij graag een hondje van deze kennel. Na een paar keer contact te hebben gehad met dhr. Teillers konden we op puppybezoek komen. En toen zagen wij Dana voor de eerste keer een heel schattig pupje met een mooie zandkleur en zwart masker en zwarte streepjes rond haar ogen wat haar een heel bijzonder gezichtje gaf. Dana voelde zich direct thuis bij ons en de andere honden en katten. Dana was eigenlijk een voorbeeldige pup, nooit iets kapot gemaakt op een keer een paar schoenen na en niet lastig met alleen thuisblijven of mee in auto tram of trein, of met andere honden, eten of wat dan ook. Dana is niet veel meegeweest naar tentoonstellingen. Dana was een mooie teef met natuurlijk haar goede en minder goede punten. Maar na een show of 4 was het voor ons duidelijk Dana was geen showhond. Ze vond het vreselijk en dat wilden wij haar niet aandoen en ging ze met vervroegd pension. Haar volgende taak was die als moeder en wat voor een moeder, uiterst zorgzaam en voorzichtig met haar pups. Voor haar EN voor ons (StripPoker) eerste nestje kozen we de fraaie reu van Han en Katja Brom nl. Ch. Bohem American Gigolo met een eveneens fantastisch karakter. Uit dit nest komt Ch. StripPoker's Arrogance top whippet reu 2005 een hond die nu 8 jaar is en die we hopelijk nog vele jaren bij ons mogen hebben. Voor 2e en laatste nestje met Dana kozen wij een Finse echtgenoot nl. multi Ch. Zootsuits Lonely Hearts van Anita Sandqvist een mooi belijnde reu met ook een deel Samoem in zijn stamboom. Uit deze combinatie bleven Shakira en Twinkle (S. Blonde Bombshell en S. By Design) in ons bezit. Met name in Twinkle zien we heel veel van Dana terug maar dan net iets gaver in alle onderdelen maar net zo'n heerlijk karakter Twinkle is ook erg waardevol geweest in onze fokkerij met de reu multi Ch. Woodbrook's Idols Eye van de familie Delabelle gaf ze ons Ch. StripPoker's DramaQueen die in combinatie met StripPoker's GuestList Only de mooie teef StripPoker's It's All About Me gaf een achterkleindochter dus van Dana. Nog steeds zien we in onze honden kenmerken van Dana terug en ook haar lieve zachte karakter. Dana wilde niets liever dan dicht bij je zijn, lekker samen op de bank liggen en ook heeft ze haar hele leven op bed geslapen liefst onder het dekbed tot de laatste dag heeft ze dit volgehouden Dana we zullen je missen maar nooit vergeten en zijn je dankbaar voor alles wat je ons gegeven hebt. Bericht met foto's van Tony & Arie
Bericht met foto van Tony: Vandaag hebben wij onze lieveling Dana op 12 jarige leeftijd moeten laten inslapen. Dana was onze eerste whippet en is de stammoeder van alle StripPoker whippets. Ze zal voor altijd een plekje in ons hart hebben en zal voortleven in haar kinderen en kleinkinderen. You can shed tears that she is gone or you can smile because she has lived. You can close your eyes and pray that she’ll come back or you can open your eyes and see all she’s left. Your heart can be empty because you can’t see her or you can be full of the love you shared. You can turn your back on tomorrow and live yesterday or you can be happy for tomorrow because of yesterday. You can remember her and only that she’s gone or you can cherish her memory and let it live on. You can cry and close your mind, be empty and turn your back or you can do what she’d want: smile, open your eyes, love and go on.
WY-redactie: wij wensen jullie veel sterkte met het verlies van de stammoeder van de StripPoker Whippets. Wij waren erg onder de indruk van het lieve karakter van Dana, gelukkig heeft Dana dat doorgegeven aan haar kinderen en kleinkinderen.
Bericht met foto's van Bart: Eindelijk heb ik de moed om dit bericht te sturen. Zaterdag heb ik afscheid genomen van Sassy, Ch.Nevedith Supa Sassy. Sassy Bxl Sassy kbwc Sassy en Luske laatste dag Sassy laatste nacht Zij werd net 13, en was opgeleefd. Haar lichaam wilde niet meer. Waarom doet dit zoveel pijn, terwijl ik eigenlijk blij moet zijn dat Sassy de rust heeft gevonden die haar lichaam nodig heeft. Maar het lijkt wel alsof de pijn hoort bij de liefde die je kreeg. Ze heeft een fantastisch leven gehad. En ik heb een fantastisch leven gehad met haar. Sassy was het beste wat mij ooit is overkomen, als fokker kon ik geen betere start hebben als met haar. Ik ben Sassy en iedereen bij Nevedith dan ook eeuwig dankbaar, want door Sassy is Boxing Helena ontstaan, en ook vele vriendschappen die ik ondertussen heb. WY-redactie: dat doet pijn he Bart, veel sterkte en denk maar terug aan alle mooie whippets die Sassy jou gegeven heeft. Maddy heel veel sterkte. Fijn dat Sassy je tot het laatst aan keek
Bericht van Jacqueline W: Zondag ochtend op weg naar de show in Groningen is bij een noodlottig ongeval Ienske Niekerk overleden. Keurmeester en fokster van poedels Bij een verkeersongeluk op de A28 bij Putten is zondagochtend een 64-jarige vrouw uit Schoonhoven om het leven gekomen. Een 62-jarige vrouw uit dezelfde plaats raakte onderkoeld. Een 25-jarige man uit Elburg is aangehouden. Volgens de politie was hij onder invloed van alcohol.
Het ongeval vond rond 06.45 uur plaats op de snelweg van Amersfoort naar Zwolle. Tijdens een inhaalmanoeuvre botste de Elburger door onbekende oorzaak met zijn bestelbus tegen de auto van de twee vrouwen, waarna beide voertuigen in de sloot belandden. De bestuurster was op slag dood. De bijrijdster is overgebracht naar het ziekenhuis.
De 25-jarige bestuurder van de bestelbus werd even verderop bij een tankstation aangetroffen. Hij is aangehouden en naar het politiebureau gebracht, waar bleek dat hij te veel had gedronken. De man is ingesloten.
Lieve Elly en familie, Ik wil jullie veel sterkte wensen bij het verlies van jullie vader, schoonvader en opa. Sterkte voor vanmiddag en voor de tijd die nog komt. Hartelijke groeten, Jannie
Elly en Bert, gecondoleerd met het verlies van vader. Een lege plek is het nu. Vader had de regie, maar heeft nu de rust gekregen, waar hij naar uit keek. Mag dit voor jullie steun en sterkte zijn, voor nu en de komende tijd. Kor en Janny
Goedemorgen lieve Elly, Ik wens je heel veel sterkte voor morgen. En toch ook een dag vol mooie herinneringen aan je vader. Ik hoop dat het voor je moeder ook draaglijk zal zijn en dat jullie er vrede mee hebben. Je hebt een prachtig stukje geschreven, zelfs iemand die je vader niet heeft gekend (zoals ik) kan de man een beetje voor zich zien en waarderen om een dergelijk sterk karakter! Niet bepaald de makkelijkste, maar daar hou ik wel van! Ik hoop dat het voordragen je goed af zal gaan en je met een goed gevoel naar huis gaat als alles achter de rug is. Ik denk altijd: "dood is iemand pas als je hem bent vergeten" of als je het niet meer over hem hebt. Jouw vader zal in jullie harten voortleven.
Jaren later kwamen de honden in mijn leven, pa vond dat wel leuk en besloot spontaan mee te gaan met ons naar de wereldtentoonstelling in Dortmund. Hoeveel honden zijn daar vroeg pa. 16000, zei ik, zo dat is nog meer dan een legpuzzel, riep pa. Vervolgens verdwaalde pa in de tentoonstellingshal, werd door zijn toen 8jarige kleinzoon terug gevonden. Een paar uur later, net op het belangrijkste moment toen ik met onze Claartje in de ring stond samen met 11 andere teefjes en wij onze honden net allemaal perfect in stand hadden staan, rende er ineens een man de ring in; pa. Pa zigzagde door de in stand staande honden, die opeens niet meer in stand stonden en riep: ze hebben hier heerlijk ijs, duurt deze onzin nog lang? Ik wil ijs gaan eten, ik trakteer, schiet eens op. Op dat moment ontplofte ik en pa vloog de ring uit met een snelheid een windhond waardig. Pa had dé dag van zijn leven, want Raisa en Claartje kregen als prijs geen beker, maar een horloge. Reuze praktisch riep pa je hebt al genoeg van die stomme bekers, hier heb je wat aan, 2 horloges maar liefst, nu kun je altijd op tijd komen. Thuis ging pa het hondje van de zieke buurvrouw uitlaten, 4x per dag, vele jaren lang. Want pa was inmiddels met pensioen en vond het tijd worden zijn alom bekende regeltalent eens iets meer te gaan activeren. Mijn vader heeft heel veel gedaan voor anderen, en ook gewoon voor zichzelf omdat hij het leuk vond, in 1998 werd pa “beste buurman”. Toen Bert en ik gingen verhuizen en ons huis verbouwd moest worden, en wij ons afvroegen hoe doen wij dat, want wij werken hele dagen, kwam er een telefoontje van pa; je zorgt maar dat er koffie en thee gezet kan worden, verder wil ik een tafel en een stoel en een telefoon.” Pa deed het goed in zijn rol als opzichter, vaak kwam er op mijn werk een telefoontje met de vraag; zeg, ze gaan nu je kraan plaatsen, waar wil je die hebben, links, rechts of in het midden? In 2004 schreef ik het boek Whippetly Yours en toen dat uitgegeven werd belde pa direct om mij te vertellen dat hij reuze trots op mij was omdat ik een geweldig goed boek had geschreven. Heb jij het dan gelezen vroeg ik verbaasd. Welnee zei pa, lezen daar doe ik niet aan. Maar jij hebt als vrouw een boek geschreven, vrouwen hebben daar niet voor geleerd en dan is het toch knap als ze een boek schrijven. In januari 2009 ontdekte pa het bidden, pa vond het genoeg geweest en wou dood. Iedere keer als ik kwam werd mij verteld dat pa de hele dag aan het bidden was, eenmaal in Antonius zei pa; er klopt iets niet hoor kind, die man hierboven is of hartstikke doof of stinkend eigenwijs, hij luistert gewoon niet naar mij. Heb je er wel eens aan gedacht pa dat de man hierboven een vrouw kan zijn vroeg ik. Pa keek perplex en zei; Versta ik je goed? Ik heb nog geen morfine, zei je nou echt dat de man hierboven een vrouw kan zijn? Dus als ik aan kom hierboven zit er een vrouw die de leiding heeft? Zou best eens kunnen zei ik. Ook dat nog zuchtte pa, begon te lachen en zei; het is natuurlijk wel een verklaring waarom er niet naar mij geluisterd word. En nu is het moment van afscheid nemen gekomen, mijn vader heeft een actief en voltooid leven gehad. Tot het laatst had pa de regie stevig in eigen hand, ook deze dag had pa al helemaal geregeld. Zondag 1 februari werd ik ontboden; neem pen en papier mee, nu ben ik nog helder, je schrijft alles maar op zo wou pa. Pa wou geen toespraken; jij bent de enige die wat zegt, dat doe je wel even he kind. Onze hond Messi nam toen al afstand van pa, een duidelijk teken dat pa al bezig was weg te gaan, op reis naar hierboven. Vrijdag 6 februari om 2 uur was zijn euthanasie. Pa wilde mijn handen vast houden en tot het laatst naar mij kijken. Op het moment dat pa zei “fijn, ik glij al weg” sloeg de klok van de Paradijskerk twee keer. Pa ging precies op tijd.
Onderstaand het In Memoriam van woensdag 11 februari. Lieve mensen, fijn dat jullie er zijn, dat doet goed. Ik ben er zeker van dat mijn vader ligt te genieten in zijn kist . De laatste jaren waren moeilijk en zwaar; moeilijk voor pa omdat hij zijn lichamelijk achteruitgaan niet kon accepteren en zwaar voor mijn moeder die met de verzorging van pa haar grenzen ver heeft overschreden. Mijn vader was een aardige, behulpzame en dominante man ( dit in alfabetische volgorde ) want als pa je hielp dan moest het wel op zijn manier. Pa was ook een man van de tijd, tijd is tijd nietwaar riep pa dan. Neef Karel heeft hier ervaring mee. Pa en Karel hadden afgesproken om het huis van onze overleden tante Toos samen leeg te ruimen. Om 8 uur ’s morgens zouden pa en Karel beginnen, neef Karel kwam om 2 minuten over 8 aan, trof een woedende ome Ries die de halve inboedel al buiten had staan; tijd is tijd riep pa. Woensdag 4 februari liep ik bij pa binnen, op de gang zag ik de deur van zijn kamer open staan en hoorde stemmen, een vrouwenstem die een opgewonden mannenstem probeerde te kalmeren. Pa ging nogal tekeer tegen een verpleegkundige : zeg kun je geen klok kijken, het is nu 10 over 12 en om 12 uur zou ik mijn morfine krijgen, dat is mij toegezegd, dáár heb ik recht op. En zuster; TIJD is TIJD brulde pa. De vader uit mijn jeugd werkte altijd, pa had onregelmatige diensten en werkte ook veel over. Mijn eerste herinnering is die van een blaffende vader aan tafel, begin december. Voor iedere verjaardag en voor Sinterklaas vroeg ik een hondje. Ma was faliekant tegen. En ineens tijdens het eten begon pa te blaffen, riep: zo te horen is er een hondje in huis blafte nog wat en deed de deur van het dressoir open. Kijk eens riep pa blij, hier is het hondje. En ja, daar stond een chocolade hondje. Pa vond deze actie reuze geslaagd ,ik iets minder. Direct na mijn huwelijk kwam er een poes en al snel een 2e, poes bedoel ik. In deze periode ontdekte pa een nieuwe hobby; puzzelen. Legpuzzels van 5000, 10000 of 15000 stukjes. Het maken van een puzzel ging als volgt: pa had een grote hardboardplaat, pakte het 1e puzzelstukje, lag dat ergens neer op de plaat, pakte een 2e stukje en sprak zijn standaardtekst: Bab, kom eens even, waar moet dat stukje, ik zie het zo snel niet. Ma kwam direct en zo werd de puzzel gelegd. Toen wij op vakantie wilde gaan, bood pa spontaan aan dat onze poezen bij hem mochten logeren. Geen punt kind, riep pa, je moeder zorgt wel voor ze. Omdat pa net een bijzonder fraaie puzzel gelegd had, besloot pa de hardboard plaat met puzzel boven op de linnenkast te zetten “anders lopen die poezen van Elly er maar over heen”. Helaas was de plaat wat groter dan de kast en stak er een stukje over uit. Pa besloot dat de poezen gezellig mee mochten in de slaapkamer en de nacht kon beginnen, na 10 minuten kwam er een poes op het idee gezellig boven op de kast te springen, de plaat met puzzel kantelde en alle 10000 stukjes vlogen door de slaapkamer. wordt vervolgd
Bericht van Cobus en Maria: Afgelopen vrijdag hebben we Boogie thuis Deze foto is met Kerstmis genomen. in haar mandje laten inslapen. Ze was zo onrustig en echt niet meer blij, dat het ons goed leek haar deze rust te gunnen. Zij was dement en wist het niet goed meer, wilde niet meer van huis en was ook erg mager geworden. Het lijkt er op dat Carta al afstand had genomen, we merken niet aan hem dat hij haar mist. Zij lagen ook al lange tijd niet meer bij elkaar.
De Oceaan is als het leven, soms kalm, soms woest. Hoe we het leven ook beleven ooit komt de horizon nabij. Wij hopen dat jouw vader zacht rust aan zijn horizon, zijn rustplaats waar jij hem zachtjes naartoe hebt geleid.
Veel sterkte met het gemis Elly maar weet dat jij in het ochtendgloren van zijn horizon een grote steun bent geweest.
Bericht met foto van Katrien: Lieve Elly en Bert. Afscheid nemen is iets waar een mens zich nooit echt kan op voor bereiden ook al zagen jullie dit al weken aankomen. Gisteren zal een heel zware en koude dag voor jullie geweest zijn. Hierbij stuur ik jullie alle mogelijke warmte toe! Ik denk aan jullie... Liefs Katrien
Bericht van Elly: op 6 februari is mijn vader overleden en gisteren hebben wij afscheid genomen. Hij was zoals hij wilde zijn Hij leefde zoals hij wilde leven Hij genoot zoals hij wilde genieten Hij gaf liefde zoals hij het wilde geven Hij stierf zoals hij wilde sterven
Bericht met foto van Henriette: Ballyhara's Berlina: Voor ons is het nieuwe jaar verdrietig begonnen, dagelijks tobbend over de beslissing wel of niet ingrijpen in het leventje van Lottie, ik vertelde jou hier al eerder over. Ons gevoel vertelde ons dat het genoeg was en daarom hebben wij toch de moeilijke knoop doorgehakt en gisteren is ons lieve meisje ingeslapen. 15 jaar en 8 maanden oud. We zijn heel verdrietig maar overtuigd dat dit de enige juiste beslissing is geweest en troosten ons met de gedachte dat zij een prachtig leven heeft gehad. Ze was een fantastische kameraad, vrolijk en superslim, onze dank aan jou is daarom ook groot, zonder jou was ze er nooit geweest. Mochten we besluiten dat we weer een hond nemen dan wordt het zonder twijfel een whippet, misschien via de club een herplaatser of een puppy? Voorlopig in ieder geval maar even helemaal niets. Elly, jij als ""moeder"" van Berlina nogmaals onze dank, jij hebt destijds een prachthond afgeleverd!
Hartelijke groeten, Dick en Henriette Hartman. Elly: voor Lottie had ik mij geen beter en liever personeel kunnen wensen en wat een mooie leeftijd. Koester de mooie herinnering, er komt beslist een tijd dat er weer een whippet in huize Hartman rond huppelt
Bericht met foto van Herma: 15 December is het een jaar geleden dat wij afscheid hebben moeten nemen van Jozef. Een fotograaf heeft deze bewerking gemaakt. Jozef is symbolisch de verbinding tussen ons en Vogel en Schaap.
Bericht met foto's van Marianne: Namens de hele familie dank voor al jullie reacties op het plotselinge overlijden van Scooter. Jullie woorden zijn een troost voor ons verdriet. Speciale dank gaat uit naar Elly van Whippetly Yours die deze Scooterdag heeft mogelijk gemaakt. En last but not least de fokkers van Scooter : Het StripPoker Team (Tony, Henny, Arie en Ard), zij hebben ons gesteund vanaf het eerste moment en hebben daarnaast een prachtige bijdrage geleverd aan de Scooterdag op Whippetly Yours. Marianne, John, Quinten en Sprinter
Bijdrage met foto's van Monique: Ach Marianne, wat een verdriet. Zo loop je nog te genieten in het bos, en zo zit je midden in een nachtmerrie. deze foto heb ik op 25 mei 2008 gemaakt, tijdens de clubcoursing van de NWC. Onze grootste angst met onze snelle whippets, laten we wel wezen. Soms is het pad inderdaad te kort, of ging het allemaal iets te snel. Heel veel sterkte en een dikke knuffel voor Sprinter. Scooter op de Jongehonden en veteranenshow van de NWC, 19 november 2006.
Bericht met foto van Marianne: over Scooter schrijven is nog niet makkelijk. Het is hier pijnlijk leeg in huis. Onze zoon (21 maanden) ging vanmorgen Scooter zoeken omdat we naar buiten gingen. Later vanochtend kwam hij met het favoriete speeltje van Scooter de kamer in gerend in de hoop dat Scooter hiervoor wel tevoorschijn zou komen. Die momenten maken het zo moeilijk.
Triest bericht met foto's van Marianne: Was de weg zo kort of rende ik zo hard? Woensdagochtend is onze jongste whippet, onze allerliefste Scooter (Strippoker's Guestlist Only) door een tragisch ongeval om het leven gekomen. Al spelend en rennend is hij met zijn borst op volle snelheid op een zijtak van een omgevallen boomstam gelopen. Er volgde een korte harde gil en toen bleef het akelig stil. Ik riep beide honden maar alleen Sprinter kwam terug. We hebben Scooter gevonden en zijn nog door een behulpzame voorbijganger naar de dierenarts gebracht. Maar de wond was groot en zat vooral op de verkeerde plaats. Er is mij door de dierenarts verteld dat hij niet lang heeft geleden. Woensdagmiddag hebben we met ons gezin thuis afscheid genomen van Scootje. Gistermorgen is hij gecremeerd en wij zullen zijn as uitstrooien op het strand van Ameland. Scooter is bij ons gekomen in augustus 2006, het werd onze tweede whippet in huis. We hebben heel veel van hem genoten. Het was een hele mooie whippet met een superfijn karakter. Altijd blij en opgewekt en zin om naar buiten te gaan ook al was het buiten geen whippet-weer. Maar hij is er niet meer. Nooit meer 's ochtends die natte neus tegen mijn hand aan duwen als hij onder het dekbed wilde kruipen, nooit meer Scooter tegen je been aangeplakt hebben als je je hardloopkleding had aangetrokken. Nooit meer Scooter. the Rainbow Bridge speciaal voor Scooter. Redactie WY: deze dag is Scooterdag
WY: de Rainbow Bridge voor Selona Bericht met foto van Trudy: De laatste twee maanden met Selona waren zeer zwaar, wanneer doe je er goed aan, wanneer niet Als we er ons op voorbereidde voor de volgende dag, was Selona weer ineens een jong hondje met veel energie! Selona was ruim zeven jaar toen we haar adopteerde en heeft ruim acht jaar bij ons met veel liefde heeft geleefd. Met haar leeftijd wat zo ie zo al weinig voorkomt, hield ze ons de laatste twee maanden bijna dagelijks voor de gek Ze heeft zelfs in de laatste maand op de uiterwaarden nog met de kleintjes gerend, maar er waren ook dagen………
Selona is 9 oktober overleden
STRAKS……..
Als ik straks oud ben, ziek en zwak en pijn verjaagt de slaap, als onrust neemt van mij bezit, doe dan wat onvermijdelijk is en laat me gaan: de laatste goede daad.
Beslis voor mij en wees niet laf. Past eigenliefde bij de vriendschap die ik gaf, of uitstel tot het beter past, bij een verloren strijd?
Ik ben niet bang tijdens de laatste gang jij loopt niet weg: je kijkt me aan jij noemt mij bij de liefste naam en houdt mij stevig vast.
Vandaag voor het laatst groet ik je met mijn hondenstaart…. Wat jij liet doen geed je voor mij; je hebt mij nog meer pijn bespaard, voor zinloos lijden mij bewaard.
Een zwaar besluit? Nee, huil maar niet Een wijs besluit, Dat werd gegrond Op een oud en uniek verbond: Jij bent mijn baas en ik jouw hond
Bericht met foto's van Sonja: Je gelooft het niet maar jl. zaterdag is in het herfstzonnetje, aan de vijver ook Dino ingeslapen. Net als zijn broer Rakker kon ook hij ineens niet meer op zijn achterpootjes staan. Ik had al wel in de gaten dat hij de stoep niet meer op kon en dat hij erg lang op de bank bleef liggen , waar hij opgetilt was. Alleen in tegenstelling tot de anderen wilde hij helemaal niet weg en heeft zich ook tegen het slaap spuitje verzet. VRESELIJK was dat!. De laatste nacht heb ik op de bank geslapen samen met hem, maar hij kon ook niet meer plassen, en we hebben samen een intense nacht gehad die eigenlijk vreselijk was. Ik hoopte nog zo dat de DA een spuit had met een spier versterking , maar er was geen mogelijkheid meer voor hem, en dan moet je een GROTE VRIEND zijn. Maar Jezus,.... wat ben ik hier kapot van
DINO was altijd "MAM ZIJN GOZER" , altijd op mij gespist en kon uren wachten op de hoek van de boerderij als ik weg was. Er hoefde ook niemand aan mij te komen want dan werd hij laaiend gremietig en schroomde ook niet om van zich af te happen. Dat heeft hem ook door de mede bewoners van de boerderij de nodige schoppen opgeleverd, maar hoe dan ook hij was er altijd voor mij. Dat kende ik niet van de Whippets die ik heb gehad, en mijn hart stroomde dan ook over van liefde voor hem. Groot was en is dus ook het verlies van hem, zeker omdat hij zijn gremietigheid ook weer zo aan de dag legde met het inslapen, HIJ WILDE NOG NIET VERTREKKEN. Maar als je ziet hoe hij die ochtend zijn ontbijt nuttigde , zitten en al en de pijn die hij in de nacht kreeg omdat hij niet kon plassen.... Ik weet ik heb het goed gedaan maar ohhhhh... het doet heel erg pijn. Ik heb hem heerlijk de hele dag bij mij gehouden, lekker buiten wat bij een buitenhond hoord, en pas zondag heb ik definitief afscheid genomen en hem weggebracht. Zijn urn zal donderdag klaar zijn en er gaat een gedeelte in een amulet wat ik bij me zal dragen. De rest gaat met de as van de andere twee hondjes( dat is dus 3 binnen 1 maand) in een grote pot en dat begraaf ik zondag op het landgoed van een vriendin van mij, in een hoek die de beek daar maakt. In memoriam DINO, Mam zijn GOZER!!!!!
Bericht met foto's van Sonja en Elly: Belle, 12 jaar, op de de 15e verjaardag van haar moeder Claartje Sonja: "Gisteravond om 17.00 uur kreeg Belle een hersenbloeding We hebben nog geprobeert haar met wat spuiten weer op de been te krijgen. Daarvan moest ze binnen een uur opknappen. "Belle" Balyhara's Belle Enjoy. Helaas was dat bij Belle niet het geval en is ze met hulp om half 10 overleden , 5 dagen na haar vriend Rakker. Belle is ruim 15 jaar geworden." Belle samen met mama Claartje Elly: " Belle, lieve Belle, wat heb je een geweldig leven gehad bij Sonja. Als fokster, Belle was een teefje uit mijn 1e nestje en een dochter van "Claartje" Lara 20th of Lord Mayor's Home, heb ik het geluk gehad dat al mijn whippetpups geweldig personeel kregen. Belle was een hele lieve "haaibaai", een echte dochter van Claartje dus. Belle met oppasmoeder Tim Toen ik eens met Belle's broertje Beemer op bezoek kwam, pakte Belle al háár speeltjes, maakte er een berg van en ging bovenop háár speelgoed zitten. Belle met Rakker en Dino Het is wel erg heftig om in 1 week 2 geliefde honden te moeten afstaan. Voor Belle en Rakker de Rainbow Bridge Sonja heel veel dank voor alles, in gedachte sla ik een arm om je heen. Nagekomen bericht van Sonja: Dit stond net van een vriend op de mail; Beste vriendin... tot ziens.
Ik hoop dat je gelukkig bent in jouw wereld... Waar je op jouw manier gelukkig bent. Het is er beter dan hier, waar mensen dieren pesten elkaar pesten en afslachten om de kleinste en raarste dingen. Jullie hebben samen nare maar vooral fijne tijden gekend. Toen vertelde de dierenarts dat je niet meer beter kon worden... Woorden die veel pijn kunnen veroorzaken... Die avond besloot Sonja dat je beter in jouw wereld kon zijn. Niet met een strijd maar op een zachte wijze... De dierenarts kwam en gaf je een prik. Je voelde hem niet eens. Je ging liggen met je hoofd in Sonja's schoot. En keek haar aan met de liefste de blik die zij ooit had gezien. Toen sloot je je ogen... Even later ademde je niet meer... Nog lang heeft Sonja bij je gezeten. Zag je leven van het begin tot het einde in mijn gedachten. Vaarwel lieve vriend, en tot ziens..
Belle en Rakker, foto Elly WY kreeg 5 dagen geleden dit bericht van Sonja: Vannacht hebben we afscheid genomen van Rakker. Zijn nestbroer heeft de nachtwake gedaan en hem gewassen, en is niet van zijn zijde geweken Rakker is 16 jaar geworden en ineens was het kaarsje helemaal opgebrand en kon hij vanaf 21.00 uur niet meer lopen. Rakker was altijd de jolly joker, we zijn verdrietig,.. maar het is goed. Met zijn drietjes hebben we hem heel mooi begeleid, en als je dan ziet hoe zijn nestbroertje voor hem heeft gezorgt en over hem heeft gewaakt..... Daar kunnen we als mens nog wat van leren Whippet Belle met háár bodygards Rakker en Dino foto's Sonja wordt morgen vervolgd
Een triest bericht van Tineke: De laatste foto's van Fellow. Hoewel hij 15 jaar en dement was en ik elke morgen om 5 uur opstond omdat hij eten wilde (daarna ging ik wel weer op bed), kwam zijn dood vanmorgen onverwachts. Hij sliep in zijn mand naast mijn bed en klokslag 5 werd hij wakker, ging staan en kreeg een hersenbloeding Hij schokte, zijn kop viel op zij, hij kwijlde. Ik heb hem in een deken gewikkeld en bij mij in bed gelegd. Hij was niet meer echt bij bewustzijn maar reageerde wel op mijn geur. Om 8 uur heb ik de dierenarts gebeld en die heeft hem het laatst "zetje" gegeven, waar hij niets meer van heeft gemerkt. Dag Fellow, je naam betekent vriend en dat was je voor mij! WY: "heel veel sterkte Tineke, Iza en Nina zullen je troosten"
Een triest bericht van Mythago: Op het moment dat ik de update naar je aan het mailen was werd ik naar buiten geroepen. Jagoda had een acute hart stilstand. Buiten gekomen was Femia bezig met hartmassage. Ik heb Jagoda nog beademd. Het mocht niet baten. We hebben in de tuin afscheid van haar genomen. foto Bert Waijers Maartje: "Vanmiddag is plotseling Jagoda aan een hartaanval overleden. Zij was met m'n kleindochter Paris in de tuin aan het rennen en kreeg het benauwd. M'n bazinnetje liet haar stoppen en legde haar languit neer. Jagoda gaf een kreet en haar hart verkrampte. M'n bazinnetje heeft nog hartmassage toegepast en die ouwe heeft haar nog beademd, maar het mocht niet meer baten. Jagoda is ruim 8 jaar geworden. Het was een kneiter van een hond. Moeilijk voor vreemden, maar goudeerlijk voor haar mensen en roedel. We zullen haar missen."
Bericht met foto's van Antoinette: Unexpected Loss By Darren M Grine
The time we met, it was friendship at first sight From the start, it was meant to be and it felt so right As you weaned me, you knew I was a handful Since you were always so patient, I was happy and grateful During the night I kept you warm while you slept in your bed At the break of dawn you let me out and made sure that I was fed While I wagged my tail you ate breakfast and read the morning paper Before you left for work we would go outside and enjoy a playtime caper When you were at work I kept myself busy and then I would take a peaceful nap Anxiously at the end of the day I would wait for you so I could spring on your lap While they never came soon enough, I always looked forward to the weekends The car rides and walks around the block or playing games made us best of friends Every day was new and exciting and we couldn’t ask for any more But one day everything changed because destiny came knocking on my door You did not expect it nor did I, but God wanted me for a reason Please don’t be unhappy because we will meet again in another season Our thoughts and time spent together are forever engraved in time Don’t forget and always keep me in your heart as I will keep you in mine I'll treasure our memories as I wait for our paths once more to cross Just remember, live for the moment because life can bring an unexpected loss In Memoriam Deze schone texten zijn geschreven van Chris Oris, die we hier van harte danken. Twee geliefde vrienden verliezen is echt te veel, we kunnen helaas niets doen tegen de bestemming. We vergeten ze nooit, ze blijven voor altijd in ons hart. Shanon, de flapuit en flemer v't huis... Op zaterdag 2 april 1994 werd bij ons samen met 4 zussen en 1 broer Shenendoh geboren. Als veruit de dikste pup uit het nest straalde ze een fantastische levenslust uit, altijd blij en altijd kwispelend ging ze door het leven alsof ze wilde zeggen: “het leven is schoon en geniet er maar van”! Ze voelde zich helemaal thuis op de renbaan en deed mee aan wedstrijden tot ze 8 ½ jaar was. Ze kreeg 2 nestjes waarvan we uit haar tweede nest Amytosys hielden, deze werd Belgisch en Vice-Europees kampioen in 2003, een top renteef. De laatste jaren ging het rustiger aan door een zware operatie 3 jaar terug. Ze kreeg een plaat in haar nek geplaatst waarmee ze steeds goed was. In 2007 echter begon ze meer en meer pijn te krijgen door het verkalken van de plaat en haar littekens, ze kreeg ook minder beweging maar ofschoon ze geen lange wandelingen meer aankon liep ze nog steeds vrolijk rond op de wei. Vanaf toen had ze wel steeds medicijnen nodig om de pijn te verlichten en het leven voor haar draaglijk te houden. Gisteren 1 april 2008 is ze nog fijn met de groep op de wei geweest. Deze morgen heeft ze nog goed gegeten maar op de middag kreeg ze een hersenbloeding…de dierenarts vertelde ons dat ze nooit meer goed zou komen waarop we besloten om haar op een waardige en menselijke manier zachtjes te laten inslapen. 2 april 2008, de dag van haar 14de verjaardag is ze in alle rust gegaan, we vergeten haar nooit. Shenendoh, je was zo een vrolijke en aangename whippet! Graag hadden we je nog langer bij ons gehad maar het lot heeft anders beslist. Je dochter Amytosys, kleindochters Ephallius en Hamytosys zullen ons steeds aan jou herinneren. Dag meisje! Kleine Shelsea, een hondje om "U " tegen te zeggen.... Het allereerste begin, stammoeder van de ganse Oochigea’s Familie “Graceful” (onze kleine Shelsea) is niet meer….. Graceful werd, samen met 2 broers en 1 zus, geboren op 29 februari 1992. Een uitzonderlijke dag voor dit bijzondere whippetje. Van de fo
Bericht van Antoinette: Op 2 april is spijtig genoeg onze Shenendoh gegaan, ze was dag voor dag 14 jaar oud, ze werd geboren op 2 april 1994. Ze was een levenslustige whippet, altijd gereed om te vertrekken en te wandelen. Helaas ging het laatste jaar rustiger, ze ging nog mee op de wei, korte wandelingen en rustig in de tuin.
We missen je, maar weten dat je een goede en rijkvolle leven bij ons had.
Antoinette en Jos
Antoinette: We hebben meerdere oude honden en dit is helaas een stap in 't leven, een tijd geleden is dan Tea-Time gestorven, nu Shenendoh, dan is nog kleine Graceful die nu meer als 16 jaar is, Shadee ook 14 jaar, Uvangelis 12 j. Deze zijn nog perfect maar er kan zo snel iets gebeuren. Op deze site: www.chrisoris.be, dan naar Oochigea's familie, dan naar Memorium. Een heel schone text geschreven van Chris Oris, ze maakt altijd een heel schoon herrinnering als één van onze hondjes sterft.
Bericht en foto van Bert en Femia: Vandaag geen update van Maartje maar van ons: Luna is vandaag overleden. Vorige week moest ze hals over kop naar de dierenkliniek omdat haar milt gescheurd was. De oorzaak bleek een tumor. De milt is toen verwijderd. Even leek het erop dat ze het zou redden, maar midden deze week ging het niet goed en zakte zij ineen. Weer naar de dierenkliniek. Foto's, veel foto's en echo's om te achterhalen wat de oorzaak van de terugslag was. Op dat moment raakte ze in shock en besloten wij om haar te laten inslapen. Luna Nowy Celerrimus is bijna 10 jaar geworden. WY: vreugde en verdriet staan nu wel heel dicht bij elkaar. Heel veel sterkte.
Bericht van Mischa & Corrine: Vandaag is Poetje begonnen aan haar laatste reis over de regenboogbrug. De beslissing was erg moeilijk en de laatste dagen erg zwaar. Poetje heeft zich nog lekker kunnen uitleven op de dijk en heeft er gelukkig nog van kunnen genieten. Als herinnering kun je op www.poetje.info een fotoalbum en gastenboek vinden. WY "May Angels be your Guardians on your way to Heaven".
Een treurig bericht van Sietske: we willen jullie laten weten dat wij vorige week Dartan hebben laten inslapen. WY leeft met jullie mee Na vele onderzoeken en tests was de conclusie dat de problemen met zijn poot in de z.g. weke delen zaten. De artsen zagen hier geen oplossing voor. Wij hadden de keus om Dartan zo verder door het leven te laten gaan of zijn poot te laten amputeren. Na al een heleboel maanden de kreupelheid te hebben aanschouwd, vonden wij het geen manier meer om hem zo verder te laten gaan. Wij realiseerden ons steeds meer dat hij pijn had en we konden hem niets anders bieden dat 4 x per dag onze straat op en neer lopen. De rest van tijd lag hij op de bank.
Hoewel wij de succesverhalen van honden met drie poten kennen, hadden wij grote twijfels of Dartan met een leven op drie poten zou kunnen omgaan. Daarnaast vonden wij dat er inmiddels genoeg aan hem “gesleuteld” was en vonden we het hem niet langer meer waardig om nog meer pijnlijke behandelingen te moeten ondergaan.
Wij troosten ons met de gedachte dat hij in zijn korte leven volop heeft kunnen doen wat hij het liefste deed: onverschrokken najagen in een duizelingwekkende snelheid.
Bericht en foto's van Claudine: TODAY Babies have 5 months ! Today in January 13th, the babies of Timmy (Multi-ch. WW06 Bohem Time Flies) and Vicky (Jee-Bee Royal Victory) have 5 months . It should be a cheerful day but the heart is not by thinking of our small Loubine (Jee-Bee's California Dream) there that we lost very too much early I would like to return to honour him in spite of his short passage in my life and that of Eva and all those who knew him. "You filled our life with a lot of happiness by your affection without limit, your gentilesse. Your dark glance full of tenderness made us melt often and in these moments we would have been able to crunch you. You miss us and you will remain unforgettable". Pictures of 25.12.07
Bericht van Rita: Gisteravond kreeg ik een telefoontje van Claudine : Loubine is dood ! Ik kon mijn oren niet geloven, de tranen liepen langs mijn wangen, Loubine zou de 13de januari 5 maanden worden, juist 1 week ouder dan de pups thuis. Loubine is de zoon van onze Timmy, en is het spectaculeerste reutje uit het laatste Jee Bee nestje waar al onze hoop op gericht was. Er waren al zoveel plannnen gemaakt om Loubine op show uit te brengen, bezoekjes naar zijn nieuwe thuis, want hij woonde op een Frans kasteel.. Maar het heeft niet mogen zijn. Afgelopen weekend is Loubine spelenderwijs, huppelend achter een vogeltje, voor de ogen van zijn baasje Eva Holz (Fleetwing whippets) in een afgrond gestort. Hulp kon niet meer baten. In de Zwitsere dierenkliniek, waar de ambulance hem naartoe heeft gebracht, werd Eva, die in schock was, gezegd dat hij een onmiddellijk dood stierf. Ook hier hoop ik dat de WY bloggers Claudine en vooral Eva in gedachten hebben in deze moeilijke periode.
Jee Bee's California Dream , onze droom die nooit zal verwezenlijkt worden, maar die voor altijd in onze harten zal zijn. WY; in gedachten slaan wij een arm om Claudine en Eva heen
WY: May Angels be your Guardians on your Way to Heaven Bericht en foto van Herma, JOZEF; een lieve, dappere vriend. Zatermorgen, 15.12.07, hebben wij afscheid moeten nemen van onze lieve, dappere vriend. In Amsterdam was duidelijk geworden dat Jozef niet meer verder kon. Wij missen hem ontzettend. Het is leeg en stil in huis. Jozef heeft heel wat plekjes in harten weten te veroveren. (Lees bij zijn lievelingszuster Nynke). Jozef bleef een houding hebben van "Ik mankeer niets", en betrad de dierenartsenpraktijken vrolijk en kwispelend.
Jozef is onze Kampioen.
Lievelingszuster Nynke "Jozef heeft mij zeker geraakt, zoals ik in mijn reply al liet merken. Het was/is een schatje en ik ben er erg verdrietig om dat het zo moet aflopen. Ik heb dit nog nooit mee gemaakt, dat ik mijn werk zo mee naar huis neem om het zo maar even te zeggen. Maar ik kan hem moeilijk los laten, misschien omdat ik er zo vanuit ging dat het goed zou komen met hem, ik weet niet wat het is. Meer kunnen we niet doen, en dat maakt ons machteloos. Zoveel techniek en zoveel medische kennis. en toch is het niet genoeg voor hem. Waar ik veel aan moet denken, als hij mij al zo geraakt heeft, wat moet dan nu de familie wel niet doormaken."
Een heel verdrietig bericht van Tinne: Op zaterdagochtend hebben we Renko laten inslapen. Het was het laatste dat we voor hem nog konden doen. De tranen vloeien over mijn wangen terwijl ik dit schrijf. Het was verschrikkelijk moeilijk. Rust zacht, lieve Renko ... WY leeft met jullie mee, the Rainbow Bridge voor Renko
Bijdrage van Claudine: in Erinnerung an meine Stamm-Hündin und ihre Züchterin Dorianne BERNARD (F)Ino Legacy du Cœur Volé « Isaï » (Hillsdown Houdini & Daleforge Dancing Queen) 22.10.1993 – 17.12.2005 « Isaï » war der Champion meines Herzens. Ich habe sie über alles geliebt. Dass sie in ihren Kindern, Enkeln und Urenkeln weiterlebt ist ein Geschenk für Dorianne, die uns leider viel zu früh verlassen hat und Trost für mich. In Liebe und Dankbarkeit Claudine In Memorium an Isaï - gestern hätte Sie 14 Jahre. Bilder mit 6 monate Jahr 1996 und mit 8 Jahre
Een triest bericht van Jelle Gisteren heb ik Benji (bijna 11 jaar) moeten laten inslapen. Benji is sinds 1,5 week ziek en kreeg een zware penicilline kuur (alle klieren waren opgezet). Sinds vandaag wilde Benji niet meer eten, zijn krachten werden minder en ademende heel zwaar, plassen werd moeilijk, ik zag dat hij pijn begon te krijgen. Dit wilde ik niet en ben opnieuw naar de dierenarts gegaan en samen heel eerlijk alle opties besproken, alle mogelijkheden – Benji was ziek, heel ziek (vrijwel met zekerheid is vastgesteld dat hij Leukemie (kanker) heeft)) en zou vroeg of misschien wat later gaan sterven… Ik vond het erg zwaar om mijn Benji die sinds 2000 mijn maatje was, te moeten zien inslaap vallen om nooit meer wakker te worden. Maar ik weet, ik heb het beste voor hem gedaan wat ik kon doen! Lieve Benji, ik kon het je niet zeggen, maar je baasje heeft voor je beslist en je mag nu verder gaan naar het dromenland waar ook Balou is… Ik heb van je genoten jongen!! Liefs van Benji’s baasje, Rainbow Bridge voor Benji. Veel sterkte Jelle, in gedachten sla ik een arm om je heen
"Nose" Delirious De Havilland Rapide 6 april 2000 16 februari 2007 Rainbow Bridge NOSE Hij was een klein, maar dapper ventje. Hij was ook een moeders hondje. De geluiden die hij produceerde bij thuiskomst van zijn favoriet, zijn bovenal geliefde Hariett, daar kon je zo de Nederlandse concertpodia mee op. De liefde voor Hariett was onvoorwaardelijk. Zijn houterige motoriek had ook iets van onbeholpen elegantie, een muziekje en een dansje, hoe kun je de dag beter beginnen en eindigen? Hij was een artiest, maar één met diepgang en ontroering. Ook had hij ‘de blik’. De gevreesde alleen door Whippets gecultiveerde oogopslag; diep, doordringend en heel langdurig tot hij kreeg wat hij non-verbaal opeiste. Een fragiel, doorschijnend lijf met ongebreidelde ambitie. Deze combinatie gaf al een vermoeden van een niet geheel risicoloos bestaan. Hij had een lotgenoot, een hyper actieve broer, een vreselijk uit de kluiten gewassen lief Galgo-kind, waar hij dagelijks een hiërarchische strijd mee voerde en die hij alle goede en slechte dingen des levens had bijgebracht. Een broederstrijd vol botsende liefde en wedijver. “Kijk mij deze harige langoor eens verschalken” moet hij gedacht hebben. Hazenbloed, dolle drift, terwijl het sneller en met meer jachtvaardigheid uitgeruste Galgo-kind nog een paar meter achter, stomend op hem inliep. Het duivelse hazenjong met de ijzige dood al in de ogen koos niet het pad van de vrije natuur, de uiterwaarden van de IJssel, maar de genadeloze weg van de blinde ijzeren stroom op de A28. Dit betekende het onverbiddelijke einde en de dood van jager en prooi, waaraan de Galgo op miraculeuze wijze ontsnapte. Wij voelen ons schuldig. Het is een door ons ingerichte wereld. Wij offeren hier te veel aan op. Wij moeten verder en met behulp van zijn grote broertje zal dit lukken. Wij zullen het Galgo-kind zijn vrijheid niet meer kunnen garanderen, gedreven door angst zal zijn halsband knellender met ons verbonden zijn. naar Ameland vliegen met de Fairchild Het ga je goed dapper ventje. De hazen en je reeds voorgegane windhondenbroeders zullen je aan gene zijde met veel liefde ontvangen. Vaarwel mijn kleine schat. Robbie Domingo Hariett
Verdriet bij de Almansor Whippets: "Sie hatte viele Namen - Black Eyed Pie, wildes Ding, Frau Nörgelig oder einfach "Daisy" - jetzt bleibt uns nur die Trauer um sie.
Mit viel Temperament raste sie durch ihr viel zu kurzes Leben - bis ein Zaun sie jäh stoppte und im Eiltempo über die Regenbogenbrücke schickte. Sie starb, wie sie lebte: mit viel Schwung und aller Konsequenz.
Uns bleibt im Moment nur die Fassungslosigkeit, die Leere, die Trauer.
Leb wohl, kleine, wilde Daisy! Wir vermissen Dich!!"
Liebe Sunny und Achim Whippetly yours ist im Gedanken bei dir. Was ein Trauer, da kann man nichts sagen
There's a bridge connecting Heaven and Earth It is called Rainbow Bridge because of its many colors
Just this side of heaven is a place called Rainbow Bridge.
When an animal dies that has been especially close to someone here, that pet goes to Rainbow Bridge. There are meadows and hills for all of our special friends so they can run and play together. There is plenty of food, water and sunshine, and our friends are warm and comfortable.
All the animals who had been ill and old are restored to health and vigor; those who were hurt or maimed are made whole and strong again, just as we remember them in our dreams of days and times gone by. The animals are happy and content, except for one small thing; they each miss someone very special to them, who had to be left behind.
They all run and play together, but the day comes when one suddenly stops and looks into the distance. His bright eyes are intent; His eager body quivers. Suddenly he begins to run from the group, flying over the green grass, his legs carrying him faster and faster.
You have been spotted, and when you and your special friend finally meet, you cling together in joyous reunion, never to be parted again. The happy kisses rain upon your face; your hands again caress the beloved head, and you look once more into the trusting eyes of your pet, so long gone from your life but never absent from your heart.
Bijdrage van Monique: Een heel triest bericht: GIJS Santos from the Dogsfarm, de prachtige Bouvier uit Nederland die in maart Best of Breed werd op Crufts en vervolgens ook nog de groepstitel won, is een paar weken geleden tijdens een overtocht naar Engeland overleden en zijn dochter ook. fotoMP Zie voor het bericht van zijn fokker en eigenaar op http://www.bouvierpagina.com/ Ter informatie: de eigenaren van Gijs en zijn dochter valt in dezen echt niets te verwijten. Honden die op de boot worden meegenomen naar Engeland moeten namelijk in de auto in het ruim blijven. Als eigenaar mag je er tijdens de overtocht ook niet bij. Hopelijk zal deze regel ooit veranderen, want het is niet meer van deze tijd, als het dat ooit geweest is. Er reizen nu veel meer honden naar Engeland en terug, sinds de quarantaine verplichting is afgeschaft. Het lijkt mij nu wel tijd voor een faciliteit aan boord waar de hondeneigenaar wel bij kan komen(een kleine ruimte met afsluitbare benches o.i.d.). Op dit moment is het alternatief: met de auto op de trein vanaf Calais reizen, dan blijf je met hond en al in de auto zitten.
14 april 1990 – 9 februari 2006 Aan een lang, liefdevol en whippetly-happy leven is een einde gekomen. "Claartje" Lara XX of Lord Mayor’s Home wij zijn bedroefd dat Claartje er niet meer is, maar blij en dankbaar dat zij onze hond was. veel liefs ,Rina, Eleonora, Lucas en Papageno. Claartje op haar geliefde strand. Claartje Claartje op haar 15e verjaardag omringt door alle vrouwen die een belangrijke rol hadden in Claartjes leven. Bericht van de 1e moeder : ALS EERSTE MOEDER VAN LARA WIL IK DE ANDERE MOEDERS EN HET PErSONEEL HEEL HARTELIJK DANKEN VOOR DE GOEDE VERZORGING DIE LARA HAAR HELE LEVEN HEEFT GENOTEN IK HERINNER ME MET VEEL PLEZIER DE GEWELDIGE VERJAARDAG VAN LAAR VORIG JAAR EN DE ENORME GASTVRIJHEID VAN HAAR PERSONEEL.
IK GENIET NOG ELKE DAG VAN HAAR DOCHTER BELLE DIE ALS TWEE DRUPPELS WATER HAAR MOEDER IS, ZOWEL UITERLIJK ALS IN KARAKTER, OOK EEN ECHT REGELTEEFJE.
IK WENS ALLE MOEDERS STERKTE TOE EN IK WEET ZEKER DAT LAAR EEN MOOIE EN WARME HERINNERING ZAL ACHTER LATEN.
